Mengukur Buruh Kanak-kanak

Anggaran buruh kanak-kanak daripada program UCW, satu inisiatif kerjasama penyelidikan antara agensi yang melibatkan Pertubuhan Buruh Antarabangsa, UNICEF dan Bank Dunia, diperoleh daripada data tinjauan pelbagai sumber.

Seperti yang dijelaskan oleh UCW:

“Set data yang disertakan dalam pangkalan data UCW adalah daripada tinjauan ILO SIMPOC, tinjauan isi rumah berbilang tujuan Bank Dunia, tinjauan UNICEF MICS dan pelbagai tinjauan tenaga buruh serta isi rumah kebangsaan yang lain. Berdasarkan temu bual yang komprehensif dengan sampel terstrata isi rumah, tinjauan yang mewakili negara ini memberi maklumat tentang sifat dan ciri utama buruh kanak-kanak, serta kaitan antara buruh kanak-kanak dengan pelbagai pemboleh ubah latar belakang isi rumah dan masyarakat. Walaupun usaha dilakukan untuk mengharmonikan soalan berkenaan dengan buruh kanak-kanak yang digunakan dalam soal selidik tinjauan tersebut, perbezaan ketara tetap ada pada instrumen tinjauan yang berbeza. Oleh itu perbandingan antara negara bagi anggaran buruh kanak-kanak, harus ditafsirkan dengan berhati-hati. Maklumat lanjut tentang cara data telah dikumpulkan dan kebolehpercayaan data itu boleh ditemui pada tapak web yang berkenaan bagi tiga agensi tersebut.”

Definisi Operasi bagi Buruh Kanak-kanak

Seperti yang dijelaskan oleh UCW:

“Berdasarkan pada konvensyen antarabangsa  dan [a foundational] resolusi Persidangan Antarabangsa bagi Ahli Statistik Buruh (ICLS) dan konsisten dengan pendekatan yang digunakan dalam kaedah anggaran buruh kanak-kanak global ILO, definisi statistik bagi buruh kanak-kanak yang digunakan dalam pangkalan data UCW terdiri daripada tiga kumpulan kanak-kanak yang berikut:

a. kanak-kanak berusia 5-11 tahun dalam semua bentuk aktiviti ekonomi. Penyertaan kumpulan ini terbit daripada Konvensyen ILO No. 138 yang menetapkan usia minimum (sekurang-kurangnya 12 tahun di negara kurang membangun) yang kanak-kanak tidak dibenarkan bekerja jika kurang daripada usia tersebut dan menetapkan kerja sebagai “aktiviti ekonomi”. Bagi tujuan perbandingan, usia minimum bekerja yang dibenarkan untuk petunjuk ini ditetapkan pada usia 12 tahun. Walau bagaimanapun, harus diperhatikan bahawa Konvensyen No. 138 memberi sedikit kelonggaran kepada negara yang meratifikasi dalam menetapkan usia minimum dan di sesetengah negara usia minimum bekerja ditetapkan lebih tinggi daripada usia 12 tahun. Kanak-kanak dalam aktiviti ekonomi sebaliknya adalah mereka yang terlibat dalam sebarang aktiviti ekonomi untuk sekurang-kurangnya satu jam semasa tempoh rujukan. Aktiviti ekonomi merangkumi semua pengeluaran pasaran dan jenis pengeluaran bukan pasaran tertentu (terutamanya pengeluaran barangan dan perkhidmatan untuk kegunaan sendiri). Ini termasuk bentuk pekerjaan dalam ekonomi rasmi dan tidak rasmi; dalam dan luar persekitaran keluarga; bekerja untuk dibayar atau untuk mendapatkan keuntungan (dalam bentuk tunai atau bukan tunai, separuh masa atau sepenuh masa) atau sebagai pekerja domestik di luar rumah kanak-kanak itu sendiri untuk seorang majikan (dengan atau tanpa bayaran).

b. kanak-kanak berusia 12-14 tahun dalam semua bentuk aktiviti ekonomi, kecuali kerja “ringan” yang dibenarkan. Penyertaan kumpulan ini juga terbit daripada Konvensyen ILO No. 138 yang menetapkan usia minimum (sekurang-kurangnya 14 tahun di negara kurang membangun) yang kanak-kanak tidak dibenarkan bekerja kecuali “kerja ringan” dan kerja sekali lagi bermaksud “aktiviti ekonomi”. Bagi tujuan perbandingan, 12-14 tahun digunakan sebagai julat usia yang membenarkan kerja ringan; sekali lagi harus diperhatikan bahawa Konvensyen No. 138 memberi sedikit kelonggaran kepada negara yang meratifikasi dalam menetapkan usia minimum. “Kerja ringan” ditetapkan secara operasi sebagai aktiviti ekonomi yang (i) tidak melebihi 14 jam seminggu dan (ii) tidak bersifat berbahaya. Pilihan ambang masa ini adalah berdasarkan peruntukan dalam Konvensyen ILO (No.33) tentang Usia Minimum (Pekerjaan Bukan Industri), 1932, yang menetapkan dua jam sehari, pada cuti sekolah atau hari cuti, sebagai tempoh maksimum bagi kerja ringan daripada usia 12 tahun.

c. kanak-kanak dan remaja berusia 15-17 tahun dalam pekerjaan berbahaya. Konvensyen ILO No. 138 dan No. 182 menyatakan bahawa jenis khusus pekerjaan atau tugas yang dianggap sebagai berbahaya ditentukan oleh undang-undang atau peraturan kebangsaan atau oleh pihak berkuasa yang kompeten. Daripada pandangan undang-undang khusus, dalam erti kata lain, tiada senarai antarabangsa standard bagi pekerjaan dan tugas berbahaya. Bagi membenarkan perbandingan antarabangsa, pekerjaan berbahaya diukur menggunakan senarai berbahaya dan metodologi anggaran yang digunakan oleh ILO dalam menghasilkan anggaran buruh kanak-kanak globalnya. Berdasarkan metodologi anggaran ILO, pekerjaan berbahaya terdiri daripada yang berikut: (i) kanak-kanak atau remaja yang terlibat dalam industri berbahaya yang ditetapkan…(ii) kanak-kanak dan remaja yang diambil bekerja dalam pekerjaan berbahaya yang ditetapkan … dan (iii) kanak-kanak atau remaja yang bekerja untuk tempoh yang lama pada minggu rujukan. Tempoh yang lama ditetapkan bagi tujuan semasa sebagai bekerja selama 43 jam atau lebih pada minggu rujukan tersebut.”

“Definisi yang dikembangkan bagi buruh kanak-kanak yang disertakan dalam pangkalan data UCW juga mempertimbangkan satu kumpulan tambahan kanak-kanak sebagai buruh kanak-kanak:

d. kanak-kanak berusia 5-14 tahun yang melakukan kerja rumah untuk sekurang-kurangnya 21 jam seminggu. Kerja rumah, sebaliknya, terdiri daripada perkhidmatan yang dilakukan tanpa bayaran bagi penggunaan isi rumah individu itu sendiri seperti memasak/mencuci, membersihkan bahagian dalam dan menjaga tempat tinggal, menjaga pakaian, pemasangan, penyelenggaraan dan pembaikan barang peribadi dan isi rumah, mencuci bahagian luar dan menjaga kawasan sekeliling, melakukan penambahbaikan, penyelenggaraan dan pembaikan kecil kepada rumah. Ini juga termasuk menjaga ahli keluarga dan mendapatkan barangan dan perkhidmatan untuk isi rumah. Penyertaan kumpulan ini menandakan pengiktirafan hakikat bahawa standard undang-undang antarabangsa tidak mengetepikan pengeluaran kanak-kanak yang diketahui, yang berada di luar sempadan pengeluaran Sistem Akaun Kebangsaan (SNA), daripada pertimbangan ukuran buruh kanak-kanak. Resolusi ICLS, yang menggunakan pengiktirafan ini, menyarankan agar mereka yang melakukan kerja rumah yang berbahaya dikelaskan sebagai sebahagian daripada kumpulan buruh kanak-kanak bagi tujuan ukuran. Resolusi ICLS itu tidak menyarankan ambang tempoh tertentu bagi mengelaskan kerja rumah sebagai berbahaya (dan dengan itu sebagai buruh kanak-kanak) dan menyebut kriteria berbahaya sebagai bidang yang perlu dikembangkan lagi dari segi konsep dan metodologi. Dengan ketiadaan kriteria statistik bagi kerja berbahaya, ambang tempoh 21 jam bekerja setiap minggu digunakan dalam pangkalan data tersebut, yang mengelaskan perbuatan melakukan kerja rumah melebih tempoh itu sebagai buruh kanak-kanak. Walau bagaimanapun, harus diingat bahawa ambang ini hanya berdasarkan pada bukti awal interaksi antara kerja rumah dengan kehadiran di sekolah dan tidak membentuk standard ukuran yang dipersetujui.

Pangkalan data UCW mengagregatkan pengagihan kanak-kanak yang bekerja kepada lima kategori industri (sektor pekerjaan):

  1. Pertanian
  2. Pengilangan
  3. Sektor pembinaan, perlombongan dan industri lain
  4. Perdagangan, hotel dan restoran
  5. Perkhidmatan lain

Kategori ‘Pertanian’ terdiri daripada aktiviti dalam pertanian, perhutanan memburu dan perikanan. Pengelompokan ‘Sektor pembinaan, perlombongan dan industri lain’ termasuk pembinaan, perlombongan dan kerja kuari serta perbekalan awam (elektrik, gas dan air). Kategori ‘Perdagangan, hotel dan restoran’ terdiri daripada jualan borong, runcit dan restoran serta hotel. Pengelompokan ‘Perkhidmatan lain’ merangkumi pengangkutan, penyimpanan dan komunikasi, kewangan, insurans, hartanah dan perkhidmatan perniagaan, aktiviti perkhidmatan masyarakat, sosial dan peribadi yang lain, rumah persendirian dengan orang yang bekerja dan aktiviti pertubuhan dan badan luar wilayah.

Forum Delta 8.7
Keadilan Antarabangsa

How to Spur Corporate Accountability with Modern Slavery Legislation

Genevieve LeBaron
Teruskan Membaca
Sokongan Orang yang Selamat dan Mangsa

Implementing Shared Decision Making with Child Trafficking Survivors

Teruskan Membaca
Kaedah Pengukuran dan Statistik

Mapping Agricultural Labour Trafficking in Texas

Teruskan Membaca
Keadilan Antarabangsa

How to Spur Corporate Accountability with Modern Slavery Legislation

Genevieve LeBaron
Teruskan Membaca
Sokongan Orang yang Selamat dan Mangsa

Implementing Shared Decision Making with Child Trafficking Survivors

Teruskan Membaca
Kaedah Pengukuran dan Statistik

Shared Learning and Understanding the Contexts for Human Trafficking from Albania, Viet Nam and Nigeria to the UK

Teruskan Membaca