Sektor Kewangan

Memahami peranan sektor kewangan dalam membiayai dan menentang perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak

 

Sektor kewangan berhubung dengan perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak dengan pelbagai cara. Pada peringkat asas, institusi kewangan mengendalikan dana yang dijana oleh atau yang dikaitkan dengan isu ini, mereka mungkin menyediakan perkhidmatan kewangan kepada perniagaan yang mempunyai kaitan dengan amalan ini dan mereka mengurus pelaburan dalam industri yang menggunakan amalan yang diharamkan. Selanjutnya, kakitangan industri yang berada di hadapan seperti juruwang dan kerani perkhidmatan pemindahan wang berhubung dengan pelaku dan mangsa secara langsung yang memproses transaksi. Serta akses kepada perkhidmatan perbankan adalah penting untuk membantu mereka yang terdedah dan sudah teraniaya. Oleh sebab ini, institusi kewangan ialah pemain penting dalam usaha untuk menghalang buruh paksa, perhambaan moden, pemerdagangan manusia dan buruh kanak-kanak seperti banyak isu lain yang mereka pernah terlibat sebelum ini.

  • Institusi kewangan yang sengaja atau tidak sengaja mengendalikan dana yang dikaitkan dengan buruh paksa, perhambaan moden, pemerdagangan manusia dan buruh kanak-kanak berhadapan dengan risiko melanggar undang-undang dan norma sedia ada yang berkaitan dengan pematuhan.
  • Institusi kewangan yang dikaitkan dengan perniagaan yang mempunyai rantai bekalan yang terdedah kepada buruh paksa, perhambaan moden, pemerdagangan manusia dan buruh kanak-kanak bertanggungjawab bagi melaksanakan usaha wajar hak manusia.
  • Bank dan institusi kewangan lain mempunyai tanggungjawab untuk menggunakan pengaruh mereka bagi mencegah atau mengurangkan kesan buruk apabila mereka tidak menyebabkan atau menyumbang kepada kesan tersebut tetapi berkaitan secara langsung dengannya.
  • Sektor kewangan boleh membantu menangani pemacu buruh paksa, perhambaan moden, pemerdagangan manusia dan buruh kanak-kanak melalui mikrokewangan, mikrokredit dan pembiayaan bersama.

Anggaran nilai kewangan bagi perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak sukar untuk diperoleh. Tetapi adalah jelas nilainya amat tinggi. Pertubuhan Buruh Antarabangsa (ILO), sebagai contoh, telah menganggarkan bahawa pendapatan daripada buruh paksa sahaja melebihi $150 bilion setiap tahun, hampir dua pertiga ($99 bilion) dianggarkan diperoleh daripada eksploitasi seksual komersil. Sementara itu, ILO berhujah bahawa membasmi buruh kanak-kanak sahaja akan membawa kepada jumlah anggaran sebanyak $5.1 trilion dari segi manfaat, terutamanya di negara membangun.

Banyak daripada objek yang kita gunakan setiap hari menyaksikan pemerdagangan dan eksploitasi: Coltan yang digunakan dalam telefon pintar kita telah dikaitkan dengan buruh paksa dan kanak-kanak dan begitu juga dengan produk harian lain, antara lain seperti kopi, coklat dan makanan anjing. Semua ini menunjukkan bahawa perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak adalah “perniagaan yang besar”.


Trak beratur di luar sebuah kilang. Unsplash/Ivan Bandura

Institusi awam dan swasta dalam sektor kewangan boleh berhubung dengan perniagaan besar dan haram ini dengan pelbagai cara. Institusi kewangan sebagai contoh mungkin mengendalikan dana yang dijana oleh atau dikaitkan dengan amalan ini. Mereka juga mungkin menyediakan barang atau perkhidmatan kepada atau sebaliknya dikaitkan secara langsung dengan perniagaan atau aktiviti yang dikaitkan dengan amalan ini. Oleh sebab ini, institusi kewangan berada di tempat yang unik untuk menghalang perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak.

Seperti perniagaan lain yang mungkin berhubung dengan mangsa atau pelaku, institusi kewangan boleh melatih kakitangan mereka, terutamanya juruwang, untuk mengenal pasti kelakuan yang mencurigakan dan tanda lain yang mungkin menunjukkan amalan ini. Selain itu, mereka boleh melakukan usaha wajar ke atas barang dan perkhidmatan yang disediakan kepada mereka (cth. kakitangan keselamatan dan katering) bagi memastikan bahawa rantai bekalan langsung mereka bebas daripada perhambaan moden dan pemerdagangan manusia. Walau bagaimanapun, potensi institusi kewangan untuk menyumbang kepada pembasmian amalan ini mencapai lebih jauh dan dalam sesetengah aspek, agak berbeza daripada peranan sektor perniagaan lain. Sektor kewangan mungkin mempunyai peranan unik untuk dimainkan dalam pematuhan, memberi pinjaman dan pelaburan dan usaha pembiayaan bagi menangani pemacu perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak.

Pematuhan

Institusi kewangan boleh, dengan sengaja atau tidak sengaja, mengendalikan dana yang dikaitkan dengan bentuk eksploitasi ini, kerana penyeludup dan perniagaan mungkin akan menggunakan bank dan institusi kewangan lain untuk memindahkan keuntungan yang diperoleh daripada perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak.

Walau bagaimanapun, penglibatan institusi kewangan mungkin berbeza-beza. Apabila aktiviti yang dilakukan oleh individu itu sendiri haram, penyeludup mungkin akan menggunakan perniagaan yang intensif tunai, sistem perbankan tidak rasmi, syarikat pelindung dan pengiriman wang untuk memindahkan dana ke dalam sistem kewangan rasmi. Dalam kes lain, pendedahan yang terbit daripada perhambaan, buruh paksa, buruh kanak-kanak atau pemerdagangan buruh secara sampingan kepada perniagaan yang sah, seperti pembangunan infrastruktur atau pertanian. Keuntungan daripada pemerdagangan juga telah digunakan untuk membiayai keganasan. Atas sebab-sebab ini, institusi kewangan dan perniagaan berkaitan yang menangani dana ini berhadapan dengan risiko melanggar beberapa undang-undang dan norma yang berkaitan dengan pematuhan sedia ada, terutamanya berhubung dengan antipengubahan wang haram (AML) dan menangani pembiayaan keganasan (CFT).

Kebanyakan bidang kuasa sudah pun mengiktiraf pemerdagangan manusia sebagai jenayah predikat yang mewujudkan kewajipan pada pemain sektor kewangan untuk mengambil langkah bagi mencegah pengubahan wang haram. Dalam bidang kuasa lain, walaupun perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak mungkin tidak dicalonkan dengan jelas sebagai jenayah predikat, kelakuan yang menyumbang kepada amalan ini—yang kerap melibatkan penipuan, serangan atau pelbagai bentuk kecederaan tubuh —kerap secara tersendiri membentuk jenayah predikat.

Pihak berkuasa yang menangani AML/CFT memberi lebih perhatian kepada penglibatan institusi kewangan dalam menangani keuntungan daripada jenayah ini, di peringkat negara dan antarabangsa. Majlis Keselamatan Bangsa-bangsa Bersatu juga menarik perhatian kepada isu ini pada lewat 2016 dalam Resolusi 2331. Sesetengah pengawal selia kebangsaan, kerap dipanggil Unit Perisikan Kewangan (FIU), telah mula mengeluarkan nasihat tentang mengenal pasti aktiviti yang menunjukkan pemerdagangan manusia. Dan pengawal selia sektor kewangan telah menggunakan maklumat ini untuk membangunkan “tipologi” yang membantu pengawal selia, bank dan pemain sektor kewangan lain memahami cara dana daripada perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan buruh kanak-kanak memasuki dan berpindah melalui sektor tersebut. Pasukan Petugas Tindakan Kewangan (FATF) mengeluarkan laporan yang mengenal pasti cara baharu untuk menggunakan alat kewangan bagi menangani pemerdagangan manusia dan keuntungannya pada bulan Jun 2018. Selain itu, Kumpulan Tindakan Antara Kerajaan Terhadap Pengubahan Wang Haram di Afrika Barat (GIABA) sedang menjalankan laporan tipologi bagi pemerdagangan manusia di Afrika Barat.

Sektor kewangan berkewajipan oleh rejim AML/CFT ini untuk mengambil pelbagai langkah bagi mengurangkan risiko mengendalikan dana yang berkaitan dengan jenis pemerdagangan manusia, perhambaan moden, buruh paksa dan buruh kanak-kanak tertentu. Kewajipan utama adalah usaha wajar pelanggan, yang melibatkan perkongsian maklumat dan analisis. Selain itu, pemain sektor kewangan dalam banyak keadaan, berkewajipan untuk menyediakan laporan tentang aktiviti atau transaksi yang mencurigakan (SAR atau STR) kepada pengawal selia kebangsaan. Di sesetengah negara, termasuk Amerika Syarikat, Kanada, Australia, Thailand, Belanda, UK dan Hong Kong, institusi kewangan melaporkan secara khusus tentang sama ada aktiviti yang dilaporkan oleh mereka kelihatan berkaitan dengan pemerdagangan manusia.

Risiko yang terbit daripada kegagalan untuk melaksanakan kewajipan ini adalah benar. Pada bulan Januari 2018, Western Union, salah satu daripada perniagaan perkhidmatan wang yang terbesar di dunia, memeterai perjanjian penyelesaian berjumlah $60 juta dengan Jabatan Perkhidmatan Kewangan New York berhubung dengan tuduhan pengubahan wang haram, termasuk wang yang dikaitkan dengan pemerdagangan manusia.

Tetapi kekangan tentang cara pemain sektor kewangan berkongsi maklumat antara satu sama lain dan dengan FIU, pada masa ini mengehadkan pemahaman kita tentang risiko bagi sektor tersebut. Di sesetengah negara, institusi swasta, persatuan sivil, pengawal selia awam dan penguatkuasaan undang-undang bekerjasama untuk membolehkan perkongsian maklumat secara bertanggungjawab dan saksama serta pengurusan risiko. Tetapi, lebih banyak yang perlu dilakukan untuk meningkatkan skala dan mengharmonikan susunan seperti itu, memastikan perkongsian beban yang saksama dan mengenal pasti cara maklumat ini harus digunakan untuk mengawal selia kelakuan sektor kewangan.

Di Amerika Syarikat, ini kekal menjadi perbahasan perundangan, sebagai contoh dalam konteks pertimbangan bil yang dibentangkan oleh Senator Elizabeth Warren dan Senator Marco Rubio. Di Brazil, “senarai kotor” yang dikeluarkan oleh kerajaan mengehadkan akses untuk membiayai perniagaan yang didakwa telah terlibat dalam amalan yang berkaitan dengan perhambaan. Di Belanda, kerajaan, kesatuan pekerja, Persatuan Perbankan kebangsaan dan 13 bank Belanda telah menandatangani perjanjian, yang dikenali sebagai “Perjanjian”, berjanji untuk memenuhi kewajipan usaha wajar hak manusia mereka berhubung dengan kewangan projek dan pinjaman korporat, sejajar dengan Prinsip Panduan UN bagi Perniagaan dan Hak Manusia serta Garis Panduan OECD bagi Syarikat Berbilang Negara.

Pinjaman, pelaburan dan perkaitan

Institusi kewangan yang meminjam, melabur atau sebaliknya dikaitkan secara langsung dengan perniagaan yang rantai bekalannya terdedah kepada perhambaan moden, pemerdagangan manusia, buruh paksa dan/atau buruh kanak-kanak mempunyai tanggungjawab untuk menjalankan usaha wajar hak manusia, yang termasuk tanggungjawab untuk menggunakan sebarang pengaruh ke atas rakan niaga mereka bagi mencegah atau mengurangkan kesan buruk. Ini jelas termasuk pembiayaan negara dalam konteks promosi perdagangan dan pelaburan, terutamanya apabila ia berkaitan dengan transaksi eksport/import.

Prinsip Panduan UN tentang Perniagaan dan Hak Manusia, disokong oleh Majlis Hak Manusia UN, menjelaskan bahawa pemain sektor kewangan—sama ada bank swasta, dana pencen awam, agensi kredit eksport atau organisasi simpanan koperasi—mempunyai tanggungjawab untuk:

  1. mengelak daripada menyebabkan atau menyumbang kepada kesan buruk hak manusia melalui aktiviti mereka sendiri dan menangani kesan seperti itu apabila ia berlaku; dan
  2. berusaha untuk mencegah atau mengurangkan kesan buruk hak manusia yang berkaitan secara langsung dengan operasi, produk atau perkhidmatan mereka melalui hubungan perniagaan mereka, walaupun ia belum menyumbang kepada kesan tersebut.

Tanggungjawab ini berkenaan dengan semua syarikat perniagaan, termasuk bank komersil dan entiti lain dalam sektor kewangan, tanpa mengambil kira “saiz, sektor, konteks operasi, pemilikan dan struktur”.

Untuk memenuhi tanggungjawab mereka bagi menghormati hak manusia, bank harus mempunyai “dasar dan proses yang sesuai dengan saiz dan keadaan mereka,” termasuk “proses usaha wajar hak manusia untuk mengenal pasti, mencegah, mengurangkan dan bertanggungjawab bagi cara mereka menangani kesannya terhadap hak manusia”. Kerumitan proses usaha wajar hak manusia bank bergantung pada saiz bank tersebut, sifat dan konteks operasinya serta keterukan kesan buruk hak manusia yang berpotensi bank itu.

Keterukan ialah faktor utama dalam menentukan betapa besar dan rumit proses usaha wajar itu. Memandangkan keterukan ditentukan oleh skala, skop dan sifat bahaya yang tidak dapat dipulihkan, pemain sektor kewangan harus menumpukan usaha wajar mereka pada pelanggaran berpotensi yang paling besar dan serius di bawah Sasaran 8.7 Matlamat Pembangunan Lestari. Seperti yang dijelaskan oleh Pejabat Pesuruhjaya Tinggi UN bagi Hak Manusia:

Bilangan dan jenis pelanggan bank (sedia ada dan bakal), produk dan perkhidmatan kewangan serta negara tempat pelanggannya berada dan beroperasi, akan semua mempengaruhi kerumitan gambaran risiko sesebuah bank dan keterukan risiko hak manusia berpotensi yang dikaitkan dengan aktivitinya dan hubungan pelanggan. Lebih rumit portfolio sesuatu bank, lebih canggih sistem yang diperlukannya bagi memastikan bahawa ia mengenal pasti dan menangani risiko yang berkenaan dan lebih terperinci proses usaha wajar hak manusia yang diperlukannya berhubung dengan pelanggan atau transaksi tertentu.

Sudah tentu, institusi kewangan mungkin mempunyai sumber yang terhad—masa, wang, kakitangan—untuk menjalankan usaha wajar hak manusia yang lebih mendalam. Panduan sedia ada menjelaskan bahawa “dasar dan sistem hak manusia sesebuah bank harus dibangunkan dengan tujuan untuk menyediakan paras minimum saringan bagi semua jenis aktiviti dengan analisis yang lebih terperinci, yang diutamakan untuk pelanggan atau transaksi berisiko tinggi.” Apabila institusi kewangan didedahkan atau dikaitkan dengan sektor industri, perniagaan atau lokasi geografi yang diketahui mempunyai risiko pelanggaran Sasaran 8.7 yang tinggi, usaha wajar hak manusia yang lebih mendalam mungkin diperlukan.

Tanggungjawab pemain sektor kewangan berbeza, bergantung pada sambungan mereka dengan pelanggaran Sasaran 8.7. Jika ia menyebabkan atau menyumbang kepada pelanggaran tersebut, ia harus menyediakan atau bekerjasama dalam pemulihannya. Sumbangan termasuk, sebagai contoh, membiayai projek infrastruktur yang memerlukan risiko buruh paksa yang jelas dengan pengetahuan risiko itu dan tanpa mengambil langkah untuk mencegah atau mengurangkannya.

Tetapi bank dan institusi kewangan juga mempunyai tanggungjawab untuk menggunakan pengaruh mereka yang mereka tidak menyebabkan atau menyumbang kepada kesan buruk tetapi dikaitkan secara langsung dengannya; sebagai contoh, “apabila bank telah membiayai pelanggan dan pelanggan terebut, dalam konteks menggunakan pembiayaan ini, bertindak dengan cara yang menyebabkan (atau berisiko untuk menyebabkan) kesan buruk.” Jika sebagai contoh, sebuah bank merupakan salah satu daripada pembiaya sebuah projek yang seorang pelanggan, dengan melanggar standard yang dipersetujui dan dasar pelanggan itu sendiri, terlibat dalam kelakuan yang menyumbang kepada perhambaan moden atau pemerdagangan buruh, maka bank itu mungkin telah tidak menyumbang kepada kesudahan itu tetapi mungkin dikaitkan secara langsung dengannya dan harus menggunakan sebarang pengaruh yang dimilikinya ke atas pelanggan tersebut untuk mencegah atau mengurangkan kesan itu. Ini juga boleh melebihi hubungan peringkat pertama—sebagai contoh, jika pelanggan menggunakan produk atau perkhidmatan institusi kewangan itu untuk membiayai perniagaan atau entiti lain yang menyebabkan kesan buruk.

Sesetengah bank, dana pencen, dana kekayaan berdaulat dan agensi kredit eksport sedang membangunkan inovasi operasi yang berkuasa untuk menggalakkan amalan perniagaan yang bertanggungjawab di merata pangkalan pelanggan mereka, daripada industri pakaian kepada penyumberan kobalt yang bertanggungjawab. Pelabur institusi telah bekerjasama dengan OECD untuk memahami dengan lebih baik dan melaksanakan usaha wajar sepanjang rantai nilai pelaburan. Dan, agensi kredit eksport sedang memberi lebih perhatian kepada penyaringan permohonan bagi risiko hak manusia yang teruk. Pada masa yang sama, London School of Economics and Political Science telah membangunkan panduan bagi negara tentang cara untuk melaksanakan Prinsip Panduan PBB mengenai Perniagaan dan Hak Manusia dalam pembuatan dasar pelaburan.


Bangunan tinggi di Bandar New York, USA. Unsplash/Jakub Gorajek

Penyelesaian pembiayaan

Sektor kewangan mempunyai potensi yang berkuasa untuk membantu menangani pemacu Sasaran 8.7.

Di banyak tempat, perhambaan moden dan pemerdagangan manusia berlaku secara bersama dengan kekurangan akses kepada perkhidmatan kewangan dan kredit rasmi. Penyelesaian mikrokewangan, terutamanya perkhidmatan mikrokredit, dapat mengatasi kelemahan ini dengan membina kekentalan: dengan mendapat akses kepada mikrokredit dan perkhidmatan kewangan lain, penduduk yang lemah mungkin dapat membayar pinjaman mereka, mengelak daripada mengambil pinjaman seterusnya atau mengelak daripada menjadi peminjam sama sekali.

Pembiayaan bersama boleh menjadi strategi pelaburan yang cekap— dan dasar pembangunan pintar—untuk menamatkan perhambaan moden dan pemerdagangan manusia. Mekanisme pembiayaan bersama dapat merendahkan kos transaksi, mengurangkan duplikasi dalam pengaturcaraan dan mengurangkan risiko terjejas oleh pertimbangan politik bilateral. Ini dapat mengurangkan kos transaksi bagi masyarakat, negara dan syarikat yang berusaha untuk mendapatkan bantuan antiperhambaan; memudahkan usaha terselaras bagi memperbaharui rantai bekalan global sambil mengurangkan ketakutan kehilangan bahagian pasaran; dan menyemai inovasi dalam data, penyelidikan serta pembangunan.


Bacaan lanjut:


Delta 8.7 mengucapkan terima kasih kepada Julie Oppermann dan James Cockayne atas usaha mereka melakarkan Gambaran Keseluruhan Bertema dan Daniel Thelesklaf, Tom Keatinge, Duncan Jepson, Lene Wendland serta Timea Nagy atas komen mereka tentang draf terdahulu.

Artikel ini telah disediakan oleh James Cockayne dan Julie Oppermann sebagai sumbangan kepada Delta 8.7. Seperti yang diperuntukkan dalam Terma dan Syarat Penggunaan Delta 8.7, pendapat yang diluahkan dalam artikel ini merupakan pendapat pengarang dan tidak semestinya mencerminkan pendapat UNU atau rakan kongsinya.

Keadilan Antarabangsa

How to Spur Corporate Accountability with Modern Slavery Legislation

Genevieve LeBaron
Teruskan Membaca
Sokongan Orang yang Selamat dan Mangsa

Implementing Shared Decision Making with Child Trafficking Survivors

Teruskan Membaca
Kaedah Pengukuran dan Statistik

Mapping Agricultural Labour Trafficking in Texas

Teruskan Membaca
Keadilan Antarabangsa

How to Spur Corporate Accountability with Modern Slavery Legislation

Genevieve LeBaron
Teruskan Membaca
Sokongan Orang yang Selamat dan Mangsa

Implementing Shared Decision Making with Child Trafficking Survivors

Teruskan Membaca
Kaedah Pengukuran dan Statistik

Shared Learning and Understanding the Contexts for Human Trafficking from Albania, Viet Nam and Nigeria to the UK

Teruskan Membaca